Café Weltschmerz

In 2004 zegt Jasper Wegman zijn baan en leaseauto bij de Rabobank op om te gaan doen wat hij echt wil: verre reizen maken én sociale ontwikkelingsprojecten opzetten. Hij wil graag iets bijdragen aan armoedebestrijding in de wereld, maar hoe?
Drie jaar later richt Jasper de stichting Che Amigo op. Samen met een bestuur, vele vrijwilligers, donateurs en lokale mensen en organisaties zet hij diverse sociale projecten op in Argentinië, Bolivia, Peru en Colombia. Met het door Che Amigo ontwikkelde programma, Leiderschap in mijn Community, waarbij jongeren zelf projecten leren opzetten in hun wijk, krijgen ze sindsdien hele communities in beweging.
Dit boek gaat over leiderschap. Jasper beschrijft zijn persoonlijke proces vanaf het moment van oprichting tot nu. Hij vertelt over de mensen die hij onderweg in kwetsbare gebieden van Zuid-Amerika ontmoet en welke stappen zij in hun persoonlijke ontwikkeling zetten.
Reis mee langs kleinschalige ontwikkelingsprojecten in prachtige gebieden in Zuid-Amerika, armoede en vreugde, leermeesters en lastige momenten, zelfreflectie en persoonlijke groei. Een centrale rol spelen vragen als: hoe krijg je een kwetsbare community in beweging? Wat kom je tegen als je je idealen volgt? En wat kunnen wij en Nederlandse organisaties hiervan leren?
Een prachtig en indrukwekkend boek met mooie levendige foto's van de mensen en communities in Zuid-Amerika.
Jasper Wegman (1970) is naast de oprichter van de stichting Che Amigo ruim twintig jaar actief in de wereld van organisatieverandering. Hij werkt als organisatie- en leiderschapscoach en richt zich met name op vraagstukken binnen een purpose-gedreven economie. Hij geeft inspirerende workshops over het ontdekken van je WHY en wat kunnen we als team leren van communities?

Hardnekkige westerse misvattingen over de nieuwe wereldmacht
Steeds meer drukt China zijn stempel op de wereld. Machthebber Xi Jinping heeft zich ten doel gesteld China wereldleider te maken en is hard op weg die ambitie te verwezenlijken. Voor de Chinezen is dat niets nieuws: hun heerser zwaait sinds een paar duizend jaar de scepter over ‘alles onder de hemel’ en China vormt het centrum van de wereld. Het wereldleiderschap is als een natuurwet: de oudste beschaving, de meeste inwoners en weldra de grootste economie.
Het Westen heeft lang gedacht dat het Chinese communisme niet te verenigen viel met de noodzakelijke modernisering. Ongetwijfeld omdat wij ons hardnekkig als de maat der dingen beschouwen. In Fabels over China gaat Jan van der Putten diep in op de taaie misvattingen in het Westen over China. Kennis die hard nodig is om het uitdijende imperium tegemoet te treden.

Hardnekkige westerse misvattingen over de nieuwe wereldmacht
Steeds meer drukt China zijn stempel op de wereld. Machthebber Xi Jinping heeft zich ten doel gesteld China wereldleider te maken en is hard op weg die ambitie te verwezenlijken. Voor de Chinezen is dat niets nieuws: hun heerser zwaait sinds een paar duizend jaar de scepter over ‘alles onder de hemel’ en China vormt het centrum van de wereld. Het wereldleiderschap is als een natuurwet: de oudste beschaving, de meeste inwoners en weldra de grootste economie.
Het Westen heeft lang gedacht dat het Chinese communisme niet te verenigen viel met de noodzakelijke modernisering. Ongetwijfeld omdat wij ons hardnekkig als de maat der dingen beschouwen. In Fabels over China gaat Jan van der Putten diep in op de taaie misvattingen in het Westen over China. Kennis die hard nodig is om het uitdijende imperium tegemoet te treden.

Peter Cohen is de belangrijkste onderzoeker van, en meest radicale denker in Nederland over drugsbeleid.
‘In onze drugscultuur heeft het begrip verslaving een angstwekkende betekenis. Het intens gebruiken van drugs is een manier waarop mensen in het leven staan. Als een binding die men ontwikkeld heeft om te overleven. Om zo’n binding op te geven is lastig. Dat geld voor alle bindingen die men aangaat. Verslaving is een woord wat heel erg gekoppeld is aan drugs. Terwijl ik het bindingsbegrip wijder willen maken dan het uitsluitend relateren aan een stof. Daarom wil ik af van het woord verslaving. Mensen binden zich aan hun hondje, hun status of lover. Het opgeven van bindingen die zich zo gesetteld hebben is bijna onmogelijk voor veel mensen.’

Op hun youtubekanaal proberen Roman en Freek (achternamen zijn bij ons bekend) controversiële onderwerpen aan te snijden en daar over na te denken. Lale interviewt ze over wat zij als culturele capitulatie zien en vraagt ze waarom zij een video hebben gemaakt over de omvolkingstheorie, in hoeverre zij daarin geloven en wat hun zorgen zijn.
De islamitische gebedsoproep en Arabische folders in de stemloketten vinden zij een vorm van cultureel capituleren en zouden het graag anders zien. Bovendien vinden ze dat positieve discriminatie geen oplossing kan zijn om discriminatie op de arbeidsmarkt tegen te gaan. Ook vinden ze dat de bevolkingssamenstelling in de grote steden in hoog tempo verandert.

SYP WYNIA in gesprek met prof. JOS TEUNISSEN, tot voor kort hoogleraar staatsleer. Teunissen verzet zich met kracht tegen het URGENDA-arrest van de Hoge Raad, dat de regering dwingt om op korte termijn extra klimaatmaatregelen te nemen. Met dat arrest worden niet-bindende afspraken van de Verenigde Naties tot bindende wetgeving gemaakt, door het door Urgenda geëiste verscherpte klimaatbeleid tot mensenrecht te verklaren. Teunissen vindt dat ‘juridische alchemie’. Toch geeft hij niet alleen de rechters de schuld van deze dwaling. Een kwart eeuw geleden hebben regering en parlement het zelf mogelijk gemaakt – door een wijziging van het Burgerlijk Wetboek – voor actiegroepen als Urgenda om te doen alsof zij optreden namens het algemeen belang. Om te beginnen zou dat wetsartikel moeten worden geschrapt, zegt prof. Teunissen. Meer in Wynia’s Week www.sypwynia.nl #VolgWyniasWeek

Wordt de moord op Soleimani een keerpunt voor de Amerikaanse macht in het Nabije Oosten?
Is de moord op de Iraanse ex-commandant van het Quds-leger een zaak tussen Iran en de VS of is deze confrontatie er één tussen veel kleinere netwerken die over de grenzen heen opereren? Wat betekent het, dat Oekraïne daarin zo'n opvallende rol speelt, en kan dat in verband worden gebracht met het neerhalen van het vliegtuig uit dat land? Karel van Wolferen en Kees van der Pijl hebben hun gesprek hierover in twee delen opgedeeld: het eerste dat van de zaken die vast staan, zoals het feit dat voorafgaand aan de moord Israël was ingelicht maar het Congres niet. In het tweede gedeelte is het uitgangspunt dat zowel in de VS als Iran verschillende stromingen om de macht strijden. Vervolgens wordt de vraag behandeld, hoe de moord en de daarop volgende ontwikkelingen, met die interne verdeeldheid te maken kunnen hebben.

‘Van wie is Deutsche Bank eigenlijk? Van tante Helga uit Düsseldorf? Nee. De grootste aandeelhouder is de emir van Qatar en verder zijn wat vooral Amerikaanse miljardairs. De Europese bankenunie komt neer op het redden van dit soort vehikels en daar moesten we nog maar eens heel goed over nadenken. 'Europese solidariteit' komt vooral neer op omgekeerde solidariteit.’

Dit gesprek tussen Paul Buitink en Ad Broere gaat over 'Geld in de Bijrol', het meest recente boek van Broere. Gaan we na de crisis met wat aanpassingen aan het financiële stelsel opnieuw een cyclus tegemoet die eindigt op dezelfde manier als de voorgaande? De opvatting als zou een crisis een natuurramp zijn is misplaatst. De cycli waarin we vanaf de opkomst van het 'moderne' bankieren in de 18e eeuw gevangen zitten, zijn het gevolg van typisch menselijke tekortkomingen, waarvan hebzucht, eigenbelang en machtsstreven de meest kenmerkende zijn. Als we uit de eeuwige herhaling willen loskomen en gaan bouwen aan een menswaardiger samenleving dan de huidige, dan moeten wij onze visie op geld en waarde grondig herzien. Volgens Broere leidt dit onvermijdelijk tot het afschaffen van geld met geld verdienen, omdat dit de verstorende factor bij uitstek is.

Hoe groot de impact van de technologische en demografische veranderingen is op het functioneren van politiek en overheid, wordt te weinig onderkend. Mede daardoor is het steeds moeilijker om oplossingen te vinden en te realiseren en is het stelsel toe aan herziening. De huidige politieke structuur gebaseerd op macht moet veranderen in één op basis van draagvlak.
 
Maar dat gaat niet van binnenuit. Bij de regeringsvorming na de volgende verkiezingen, kan het moment van omslag toch aanbreken. Door alle partijen erbij te betrekken en de draagvlak onder de bevolking daar een duidelijke rol bij te laten spelen, kan het hele politieke stelsel een versnelde moderniseringsslag maken passend bij de wereld van vandaag en morgen.