Café Weltschmerz

Gerben Bakker en Gert Jan Geling schreven 'Over Politieke Correctheid'. 
In deze interview serie spraken Gerben en Gert-jan over en met onderwerpen in hun boek. Gert-Jan is historicus en denkt vooral in politieke termen. Gerben heeft een filosofische en kunsthistorische achtergrond. In het boek wordt ook het kunstkritisch platform KIRAC (Keeping It Real Art Critics) besproken. Dat was interessant omdat het kritische duo vanwege politieke correctheid niet meer hun nieuwe film mocht komen vertonen op de Gerrit Rietveld. In deze aflevering spreekt Gerben, vanuit zijn kunsthistorische achtergrond, met de makers van KIRAC. Kennelijk lokt hun werk reacties uit die als politiek incorrect worden ervaren. Het gesprek zoemt niet alleen in op het begrip politieke correctheid, maar op op het maakproces van dit kunstkritische duo. Kennelijk zorgt hun kritische proces voor hevige reakties, maar hoe ziet dat proces er dan uit? Hoe komen die uittingen tot stand die tot verontwaardige reakties leiden? Wat is nou het soort denken dat dit veroorzaakt? Is dat perse gericht op provocatie en het verkennen van grenzen van vrijheid van meningsuitting en het aanraken van taboes? Of hoeft dat niet perse zo te zijn?

Is Japan een metafoor van wat ons in het Westen te wachten staat? In deze aflevering gaat de ondernemer Harry Starren in gesprek met de fotograaf, kunstenaar antropoloog en schrijver Martijn van Oorschot. Aan hand van het recent verschenen boek van van Oorschot Japan The Project bespreken zij de geesteswereld van de Japanners, de rampzalige gevolgen van het toerisme en hun apathische houding als het gaat om het verval van hun eigen cultuur.

Dennis Honing in gesprek met Tjerk Langman van de LPF Eindhoven. Hoewel Pim Fortuyn helaas is weggenomen, leeft iets van zijn nalatenschap nog voort.
Meerdere gemeentelijke partijen in Nederland baseren zich op het zogeheten Fortuynisme. Waaronder de LPF Eindhoven. Hoe trouw blijft de LPF Eindhoven aan dat Fortuynisme? Hoe vergaat het de LPF in een Eindhoven dat steeds weet het toneel blijkt van vermogensdelicten, linkse politiek en verregaande demonstraties van zowel KOZP alsmede Pegida. Dennis Honing gaat er op in, en de heer Langman geeft antwoord,

Wat is er mis met de islam? De een zal zeggen ‘niets’. De islam is vrede. De ander zal zeker zeggen te weten dat de islam een gevaarlijke totalitaire ideologie is. Maar uiteindelijk is dit een technische vraag. Een vraag die verheven zou moeten blijven van apologetiek en angst. Maar dat is niet makkelijk wanneer de twee ontstane kampen van uitersten met elkaar touwtrekken in de media om hun eigen algehele gelijk. Hierbij een poging een technisch antwoord te geven op deze technische vraag. Waar wrikt de islam onze westerse normen en waarde? Waar verlaat de islam onze westerse kaders vanuit de verlichting en het secularisme?

(Kijkt u mee! Voor uw eigen onderzoek staan onder deze tekst meerdere links ter verantwoording)
De ‘groene revolutie’ is vooral een financiële revolutie. Het redden van de gefinancialiseerde kapitalisme staat daarbij voorop. De geplande biljoenenuitgaven voor het reduceren van CO2 dienen niet primair om de planeet te redden. De banken staan door ongecontroleerde ophoping van derivaten aan het begin van opnieuw een zware crisis. Dat zijn de werkelijke motieven.
Dit is in eerste aflevering waarin Karel van Wolferen vooral ingaat op de door grote bankiers en big oil in de tachtiger jaren begonnen campagne om regeringen en bevolkingen ervan te overtuigen dat de door de mens veroorzaakte CO2 uitstoot maatschappelijke offers zal gaan vergen. Dit is een van de grootste misleidingen in de recente geschiedenis. In een tweede aflevering zal vooral Sander Boon ingaan op mogelijke alternatieve manieren waarop de bankencrisis mischien tegemoet kan worden gekomen.
Links:
http://www.novini.nl/greta-thunberg-professionele-mediahype-van-grote-spelers/
 
https://www.corbettreport.com/pay-up-or-the-earth-gets-it-propagandawatch/
(met veel links naar verdere edities en aanverwant onderzoek)
 
https://www.amazon.com/Human-Caused-Global-Warming-Ball/dp/1773021303/ref=sr_1_1?keywords=tim+ball&qid=1562838106&s=books&sr=1-1
 
https://www.amazon.com/Politically-Incorrect-Climate-Change-Guides/dp/1621576760/ref=sr_1_1?keywords=marc+morano&qid=1562838276&s=books&sr=1-1
 
 https://www.climategate.nl/author/hanslabohm/

The United Nations Rapporteur for torture, Nils Melzer, reports that Julian Assange is being tortured in a concerted and prolonged defamation campaign by the UK, US, Sweden and Ecuador.
In café Weltschmerz Rico Brouwer interviews Nils Melzer who's visited Assange in Belmarsh prison. He asks him how Assange is doing and what's up with the rule of law in our nations? Melzer: 'to me this is a real test for these countries, for the West. As to whether they take the legacy of the second world war and the human rights treaties that they have established and that guarantee fair trial, that guarantee freedom of the press, that guarantee the prohibition of torturable treatment. They established the United Nations and mandated people like me to observe these rights. If they don’t take these United Nations reports seriously, then it really puts into question the validity of the commitment of these states to human rights’. He continues: ‘If the US acted in good faith, they would have investigated the crimes that were exposed by WikiLeaks and prosecuted the torture and the murder and so on that was exposed, and the corruption. Nothing of that happened. But the Whistle-blower that leaked the information and the journalist that published, these were the people that were prosecuted’.
‘Clearly it seems that they want to make an example of him, and to make sure that what he has been doing is not going to be imitated by others. Because somehow you can manage one WikiLeaks and one Julian Assange, but if you have ten thousand of these organisations and journalists popping up that use the internet so effectively to expose secret information, that obviously would no longer be manageable for these states and it could really change the way that world affairs are being conducted very fundamentally. And that’s what these states are afraid of’.
‘If we allow this precedent to be set, that states can do that, that they can prosecute journalists for exposing true information about crimes committed by Government officials, if that becomes a crime, and these officials are not prosecuted, then we really no longer have the rule of law’.
follow Nils Melzer on Twitter: https://twitter.com/NilsMelzer

Nadat het communistische China in 2001 toetrad tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO), dachten velen dat China niet alleen kapitalistisch zou worden, maar zich ook zou ontwikkelen tot een liberale democratische rechtsstaat. Dat alles bleef uit, stelt Önder Kaya, maar China profiteerde immens van haar integratie in de wereldeconomie. China ontwikkelde zich sinds 2001 van een economie met een BNP van 1,4 biljoen dollar tot een land met een economie van bijna 14 biljoen dollar, een vertienvoudiging. Ter vergelijking: in 2001 was de economische omvang van Nederland 430 miljard dollar, tegenover 910 miljard dollar in 2018; ‘slechts’ een verdubbeling is.
De afgelopen jaren hebben de Chinezen de stelselmatige repressie van minderheden in de provincies Tibet en Oost-Turkestan/Xingjiang, die al sinds de Chinese invasie van die gebieden in de jaren vijftig gaande zijn, geïntensiveerd. Oost-Turkestan/Xingjiang heeft een bevolking van twintig miljoen inwoners, waarvan de helft bestaat uit Han-Chinezen, die sinds de jaren vijftig het gebied zijn gaan koloniseren op initiatief van de Communistische Partij in Peking. Het gebied heeft een belangrijke strategische functie voor China. Het is een gebied waar het land militair kwetsbaar is en waar haar nieuwe zijderoute naar Europa en Afrika langs loopt.
Door de omvolking van het gebied zijn er sinds de jaren vijftig spanningen ontstaan tussen Oeigoeren en Chinezen. Kaya stelt dat Peking probeert Oeigoeren, christenen en andere minderheden sindsdien te assimileren in de Chinese taal en cultuur (sinificatie of verchinezing). In 2009 kwam het tot onlusten tussen de islamitische Oeigoeren en Han-Chinezen en werden massaal en onafgebroken Oeigoeren zonder rechtszaak of aanklacht ingerekend. Het gebied is volgens Kaya sinds 2009 omgeturnd tot een soort Orwelliaanse dystopische politiestaat, waar alles en iedereen massaal wordt gevolgd met camerasystemen, gezichtsherkenningstechnologie en algoritmes om gedrag te voorspellen en politieke controle uit te oefenen. Moslims en christenen worden er massaal, zonder gegronde redenen, opgepakt en naar ‘heropvoedingskampen’ gestuurd. Sinds hardliner Quanguo in 2016 werd aangesteld - iemand die voorheen bestuurder en partijsecretaris was in Tibet - is de internering scherp toegenomen. Volgens het Pentagon zijn tegenwoordig 3 miljoen Oeigoeren, Kazachen, Kirgiziër, Hui en christenen door de Chinezen opgesloten in concentratiekampen. De hoogst controversiële kroonprins van Saoedi-Arabië, Mohammed bin Salman, prees China onlangs voor haar openbare veiligheid en haar “contraterroristische acties”.
Önder Kaya pleit ervoor Oeigoeren, christenen en overige geïnterneerde minderheden hartgrondig te steunen en diplomatieke druk te zetten om de Chinese repressie een halt toe te roepen. “We weten allemaal hoe machtig China is geworden de afgelopen twintig jaar en dat ze een expansionistische strategie volgen richting Europa met het ‘One Belt, One Road’-initiatief, de Nieuwe Zijderoute,” stelt Kaya. “China koopt havens, legt nieuwe havens aan in Azië, Afrika en Europa en revitaliseert handelsroutes tot aan Rotterdam over land en zee.
Kaya zegt te twijfelen of het verstandig is om de Chinezen direct te confronteren; vooral gezien het feit dat de Chinezen hun aanwezigheid in Europa en ook in Nederland de komende tijd zullen vergroten. Ook Turkije, dat zelf volgens Kaya te maken heeft met een marxistische terreurgroepering binnen de eigen landsgrenzen met contacten met China, zou China volgens Kaya niet direct moeten confronteren. Kaya: “Er staat een eeuw aan economische vooruitgang op het spel als de confrontatie met de Chinezen terugslaat”.
Het kabinet Rutte bracht vorig jaar al naar buiten dat de Nederlandse overheid werkt aan een strategie om te voorkomen dat China steeds meer Nederlandse bedrijven overneemt en Nederland bespioneert en steelt, zoals onlangs bleek bij ASML. “Uiteindelijk zouden we vooral druk moeten uitoefenen op onze bondgenoot Verenigde Staten om de massale repressie van minderheden in het oosten van China aanhangig te maken”, aldus Kaya. Volgens Kaya verkeren de VS al in handelsoorlog met China en zijn zij het uitgelezen land om te verzoeken de repressie te beëindigen.

De hardliners in de VS - zoals John Bolton en Mike Pompeo – roepen steeds meer weerstand op bij de bondgenoten, ook in Nederland. Hoe lang tolereert Europa het intimiderende gedrag van Washington nog?
De Amerikaanse president Donald Trump blies allerlaatste moment een vergeldingsaanval op Iran af. Rob de Wijk stelt dat zo’n aanval tot een enorme escalatie kan leiden. 'Trump heeft zich op het laatste moment gered uit een zelfgecreëerd probleem’.
De VS kunnen een oorlog tegen Iran niet winnen met conventionele wapens. Iran kan op zijn beurt weer niet de olietoevoer uit de Perzische golf afknijpen. Omdat er genoeg olie en gas wereldwijd beschikbaar zijn is het ‘oliewapen’ bot geworden. Cyberaanvallen over en weer zijn wel te verwachten.
Door de atoomdeal met Iran op te zeggen creëert Trump een reden voor de Iraanse moellah’s om juist wel een atoombom te willen ontwikkelen. De kans dat de VS het Iraanse atoomprogramma kunnen stoppen is vrijwel nihil. De Revolutionaire Garde in Iran, die onder commando staan van de hoogste leider Ayatollah Khamenei, zien hun kans schoon om vol te gaan voor en atoombom.
Washington wordt inzake Iran beïnvloed door zowel Saoedi-Arabië als Israël, die samen met de hardliners rond Trump een driehoek vormen. Te verwachten valt dat inlichtingendiensten steeds wildere claims zullen doen om Iran in een kwaad daglicht te stellen. De Wijk stelt dat claims van inlichtingendiensten met scepsis bekeken moeten worden.

In deze aflevering gaan de frontman van protestorganisatie Pegida Nederland Edwin Wagensveld en beeldend kunstenaar Salima El Musalima (Essakkati) met elkaar in gesprek over de islam en Pegida. Salima Essakkati ziet de Islam als kunstvorm die tot taak heeft met liefde te verbinden. Het onderwerp verbinding speelt ook een belangrijke rol in de motivaties van Edwin Wagensveld.
Van Wagensveld heeft kritiek op de dominantie van de islam in de Nederlandse cultuur. Hij protesteert tegen de houding van de overheid bij zijn kritiek op de islam. Waarom wordt dit geweld niet veroordeeld door politici maar ook moslims? Van Wagensveld pleit voor een moslimgemeenschap die haar geloof in de moskee uitoefent “zonder dat wij daar last van hebben”, maakt zich zorgen over de Joodse gemeenschap in Nederland en benadrukt dat huidskleur geen rol speelt. “maar problemen met groepen moeten gewoon benoemd kunnen worden”

Jesse Dijksman van Lukida vertelt hoe hij met kunstenaars als invaller/docent bijdraagt aan boeiend onderwijs, stressreductie van directeuren én inkomensvorming van kunstenaars.